Jak już kiedyś wspomniałam łazienka została wyremontowana i wyposażona w najpotrzebniejsze urządzenia i rzeczy.
Po jej wyremontowaniu poszliśmy zakupić porządną lodówkę, energooszczędną. Do tej pory Paweł ze swoją mamą używali niewielkiej lodówki, w której mało jedzenia się mieściło. Zwłaszcza teraz kiedy pojawił się w ich domu (a teraz też w moim) nowy lokator wystąpiła potrzeba zmiany lodówki na większą.
Lodówka została wystawiona do garażu przez kuriera i musiała trochę tam postać dopóki nie pojawiła się pomoc do wniesienia jej na pierwsze piętro, gdzie mieszkaliśmy.
W końcu przyszła pomoc w postaci syna kuzynki Pawła. Chłop jak dąb lat 20 o wdzięcznym imieniu Igor pomógł nam wytargać lodówkę na górę. Z wyniesieniem tak wysokiej lodówki na górę był duży problem ponieważ nie dość, że była bardzo ciężka, to na dodatek był problem z nią na zakrętach.
A tak w ogóle to ten młody chłopak jest niemal jak syn Pawła. Dopóki ja się nie pojawiłam w tym domu, to do tej pory Igor dużo czasu spędzał u Pawła i jego mamy. Od 7 roku życia przychodził do tego domu po szkole. Jego mama w tym czasie pracowała, a wracając z pracy zabierała Igora do domu. Tatę Igor stracił jak był mały.
Wniosek z tego jeden: mama Pawła jest dobrym człowiekiem skoro przyjmowała tego chłopca każdego dnia i robiła co mogła, aby czuł się jak u siebie w domu. Nie wiem czy ja byłabym tak wspaniałomyślna.
Kilka lat później … 5.05.2020 r.
Lodówka ta sama, tylko wygląda, jakby nie była pierwszej młodości.
Po latach potwierdzam, moja teściowa i jej syn, a mój mąż, to bardzo dobrzy ludzie. Nie każdego byłoby stać na codzienne, przez wiele lat, zajmowanie się czyimś dzieckiem.
Ten chłopak traktował mojego męża niemal jak swojego tatę lub starszego brata. Paweł odrabiał z nim lekcje, bawił się, doradzał w różnych sprawach.
Gdy ja się pojawiłam, to Igor zaczął do nas przychodzić bardzo rzadko. W końcu znalazł sobie dziewczynę, która obecnie jest jego żoną. Mają w domu małe dziecko.